VOEDZAAM | Buikpijn, dieetadviezen en eetregels

Voor de Buurman & Buurman liefhebbers onder ons: “Heb je een probleem, dan lossen wij dat simpel op!” Zo oplossingsgerecht ben ik ook. En zo dacht ik ook toen ik een aantal jaar geleden steeds meer buikklachten kreeg. Ik volgde allerlei dieetadviezen en manieren van eten. Tot nu toe hielp niets me echt. Wat nu?

Iedereen is oplossingsgericht

Wanneer ik aan iemand vertel dat ik vaak last heb van mijn buik krijg ik meestal een stapel adviezen. Of het nu een arts is of een volledig onbekende. Meer bewegen. Voldoende vezels eten. Veel water drinken. En of ik weleens heb geprobeerd om dit of dat niet te eten? Meestal is het antwoord: ja.

Ik neem het de mensen rond me heen niet kwalijk. Ze willen me gewoon helpen! Dat waardeer ik echt heel erg en ik ben oprecht dankbaar voor alle mensen die met me mee denken.

Mijn klachten

Skip dit stukje even als je dit te persoonlijk vind. Mijn klachten bestaan vooral uit buikpijn, opgeblazen buik (en alle gevolgen van dien), slechte vertering en obstipatie. Ja, een file in mijn buik dus, en meestal niet zo’n beetje ook. De details bespaar ik je 😉

[Sidenote, behalve buikklachten heb ik nog meer issues met mijn gezondheid. Om het overzichtelijk te houden, heb ik die hier even weggelaten.]

Samen met een diëtiste probeerde ik van alles: gluten, lactose, FODMAP, bepaalde macro-verhoudingen, probiotica en ga zo maar door. Uiteindelijk deden we een bloedtest. Hieruit bleken een aantal intoleranties, maar zelfs als ik die vermijd, zijn de klachten niet weg.

De reactie op voedingsmiddelen komt vaak pas laat. Hierdoor is het lastig om precies terug te halen wat het probleem was. En daarbij heb ik dus ook vaak opeens meer klachten dan normaal, terwijl ik volgens allerlei adviezen heb gegeten.

Regels, regels, regels

Bij alle pogingen om de klachten te verminderen, kwamen regels. Iedere keer opnieuw. Eerst dit niet, toen juist dat wel. Eerst zus, daarna zo. Tijdens zo’n nieuwe poging ging het me altijd prima af. Totdat ik moest switchen. Oude regels zet je niet zomaar uit.

Nu vermijd ik vooral de intoleranties die uit de bloedtest bleken (waaronder koemelk, ei, pinda’s en verschillende soorten noten). Knoflook en ui lijken me geen goed te doen en gluten neem ik niet als er een goed glutenvrij alternatief is.

Die dieetadviezen vielen bij mij in vruchtbare aarde. Ik ben iemand die geneigd is zichzelf voedsel-restricties op te leggen. Zowel qua hoeveelheden als soorten voedingsmiddelen. Waarom? Het is een manier om te copen met gevoelens. Als ik strenge controle houd over mijn voeding, hoef ik niet te voelen wat er écht in me leeft. Door mezelf restricties op te leggen, probeer ik mezelf klein te houden (als ik ooit voldoende moed heb, zal ik hier meer over delen).

De gevolgen

De dieetadviezen en ‘regels’ zijn niet uit mijn hoofd verdwenen. Bij de burger op de foto kan ik 10 ‘fouten’ benoemen (lees: dieetadviezen die ik overtreed). Dat maakt het soms moeilijk om te genieten van lekker eten: “Wat als ik buikpijn krijg? Dan is het mijn schuld?” Inmiddels ben ik me bewust van deze gedachte en durf ik vaker juist wél te genieten.

In sociale situaties zijn eetregels al helemaal niet fijn. Spontaan buiten de deur eten, of überhaupt ergens uiteten gaan, is vaak lastig of onmogelijk. Bij iemand eten resulteert vaak in een bakje met eten in mijn tas. Om vervolgens uit te moeten leggen wat ik eet. Dat vind ik helemaal niet prettig, ik zou immers ook dolgraag mee eten en niet zo moeilijk doen. En ik voel me altijd een beetje beschaamd: wie weet zou het wel goed gaan als ik at wat de pot schafte. Maar misschien ook niet…

Door alle eetregels is het vaak ook lastig om voldoende voedingsstoffen binnen te krijgen. Ik wil mijn voedsel niet ‘tracken’ in een app, want dat triggert nog meer eetregels bij mij. Door alle dieetadviezen weet ik vaak niet meer wat goed is, of genoeg is.

Hoe staat het er nu voor?

De laatste tijd zitten mijn klachten ‘hoog’. Ofwel, ik heb er veel last van. Hier schaam ik me soms voor. Nog vaker voel ik me schuldig: komt het niet gewoon doordat ik me niet aan alle adviezen houd? Tegelijkertijd weet ik ook dat het wel houden aan die adviezen nog nooit echt heeft geholpen.

Ik weet niet of de dieetadviezen mijn eigen eetregels versterkten. Misschien is het juist andersom en zorgt mijn neiging tot restrictie ervoor dat ik de dieetadviezen moeilijk loslaat. Het maakt uiteindelijk niet zoveel uit hoe dit precies in elkaar steekt. Het is belangrijker dat ik me bewust ben van alle regels en uitvind hoe eten een feest blijft.

Op dit moment focus ik op twee dingen: acceptatie van de klachten en het verminderen van stress rondom eten. Waarom? Omdat stress het verteren van voedsel niet ten goede komt. Ik probeer in rust te eten (heel grote uitdaging!), voldoende te eten, en te genieten van wat ik eet. Ja, dat gaat vaak samen met onzekerheid. Maar het gaat ook steeds vaker goed en relaxed.

Deze burger is daar een mooi voorbeeld van. Ik kan minstens 10 ‘overtredingen’ benoemen. Juist daarom at ik ‘m samen met een goede vriendin, na een relaxt kwartiertje yoga. De maaltijd was heerlijk. En mijn buik? Tja, so be it.

Herken je je hierin? Zo ja, hoe kwam/kom jij los van dieetadviezen en verminder(de) je stress rondom eten? Laat het weten in de comments!

PS. Deze burger ook maken? Gril wat repen paprika en de burger (linzenburger met wortel en munt van Garden Gourmet = echt heel lekker én plantaardig dus lactose- en eivrij #intoleranties 😉 ). Beleg een hard broodje met sla, de burger, komkommer, paprika en de eivrije plantaardige/vegan mayonaise van Hema (again: #intoleranties :p ). Enjoy!

Deel dit op social media

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *